Met de fiets dwars door de Groenzoom

Het is nog vroeg als ik arriveer bij het vertrekpunt van de fietsroute. Zo’n ochtend waarop je voelt dat de zomer op zijn retour is. Ondanks dat er nog warme dagen voorspeld zijn, hangt er ’s ochtends al een nevel boven de velden. Zelfs de geur in de lucht is anders. Nog heel even en we kunnen weer noten rapen, maar zover is het nog niet.

Vandaag ga ik op pad met de fiets. Een route van 25 kilometer die afwisselend door de polder slingert, langs woonlinten en kasbouw voert en uiteindelijk uitkomt in de mooie Groenzoom. Aan de overkant van de weg zie ik bij het startpunt de Bieslandse Bovenmolen staan. Een molen zonder wieken, maar nog altijd bewoond. Vroeger werd met deze molen het water uit de achterliggende polder gemalen. Aan mijn rechterhand strekken zich langgerekte groene weilanden uit, met hier en daar een verdwaalde gans. In de verte torent boven de bomenrij de Nieuwe Kerk van Delft uit. Ik besluit eerst een kop koffie te drinken op het terras van Café du Midi om de route rustig door te nemen.

Koffie, kassen en skyline

Café du Midi kun je gerust mijn stamcafé noemen. Een fijne plek, verscholen tussen het groen van grote bomen die het terras omringen. Binnen is het in de donkere maanden knus en warm, het personeel vriendelijk en de koffie heerlijk. Een ideale uitvalsbasis voor wandel- en fietsroutes. Na deze verkwikking haal ik mijn fiets uit het rek en zet koers richting Delfgauw. In dit stukje kom ik zelden, dus ik kijk mijn ogen uit naar de prachtige huizen. Bij routenummer 5 sla ik linksaf. De bebouwing verdwijnt al snel en maakt plaats voor kasbouw. Sommige kassen zijn geblindeerd tegen het felle zonlicht, bij andere kun je zo naar binnen kijken. Een gerberakweker heeft zijn glazen gevel creatief beschilderd met zijn bedrijfsnaam en een rij bloemen. Tussen de letters door zie ik de felrode gerbera’s in lange rijen staan. Goed om je heen kijken is hier de moeite waard, want aan de rechterkant doemt ineens de skyline van Rotterdam op. Als ik goed kijk, zie ik de Erasmusbrug, De Rotterdam, de Zalmhaventoren en zelfs de Euromast! Zo ver van de stad zitten we hier dus helemaal niet.

De Groenzoom

Na een stuk door Pijnacker te hebben gefietst, beland ik ineens in een uitgestrekt, golvend groen gebied. De Groenzoom doet zijn naam eer aan. Dit waterrijke gebied met graslanden en brede rietkragen vormt een groene buffer in het verstedelijkte landschap. De wind laat het riet zachtjes deinen. Er groeit van alles: kruiden, planten en volop waterleven. Vlak langs het fietspad vallen de helderblauwe bloemen van de cichorei op. Altijd als ik deze plant zie, denk ik aan de Tweede Wereldoorlog, toen men bij gebrek aan koffie de geroosterde en gemalen wortels gebruikte als surrogaat. De geur en kleur lijken verrassend veel op die van gemalen koffiebonen.

Zelfbediening onder de lindebomen

Bij paaltje nummer 12 wijst een uitnodigend krijtbord me de weg: Theetuin De Hichte, open! Ik besluit het pad in te slaan. In de tuin van een boerderijwoning staat een oude houten schaftkeet, vrolijk beschilderd met bloemen. Ernaast en ervoor zijn gezellige terrasjes gecreëerd, onder de schaduw van lindebomen. Ik parkeer mijn fiets en loop het trapje op. Binnen vind ik een kleine koeling met blikjes fris en een zelfgebakken taart, een vriezer met ijsjes en een schaal chips. Je kunt hier zelf thee en koffie zetten, en bij regen gewoon binnen zitten. Alles is zelfbediening, en betalen kan makkelijk online of contant. Op bordjes staan de prijzen vermeld en zie ik dat de theetuin dagelijks geopend is van 11:00 tot 18:00 uur. Achterom blijkt een expositie te zijn, dus ik loop verder de tuin in. Bij de boerderij word ik vriendelijk begroet door de bewoonster, die me de weg wijst. Het hangt er vol met schilderijen en oude boerenattributen. De afbeelding van een ezel is veruit mijn favoriet. En ja, er is ook een toilet, handig bij hoge nood.

Grote en kleine zilverreiger gespot!

De Groenzoom slingert in een grote boog om Pijnacker heen, dus ik fiets voorlopig nog heerlijk in het groen. De wind is inmiddels aangetrokken, en ik moet stevig op de pedalen. Vlak voor routenummer 14 trap ik plots vol in de remmen. Zie ik dat goed? In een ondiepe poel naast het pad zie ik twee witte vogels druk bezig met het jagen op kleine visjes: een kleine én een grote zilverreiger tegelijk! De kleine zilverreiger is gelukkig niet meer zeldzaam in Nederland, maar het blijft bijzonder om beide soorten naast elkaar te zien. Ze hebben totaal geen oog voor mij, dus ik laat ze rustig hun gang gaan. Langs de route staan op meerdere plekken houten banken waar je rustig kunt zitten en genieten. Wie weet spot jij nog meer vogels!

De Van der Hoevenmolen

Ik passeer een bruggetje, rij onder imposante hoogspanningsmasten door, en zie in de verte de tweede molen van deze route opdoemen. Ook deze molen diende ooit om de polders droog te houden. Met de komst van een elektrisch gemaal verloor hij zijn functie. In de volksmond heet dit de Van der Hoevenmolen, vernoemd naar de molenaarsfamilie die hier vijf generaties lang woonde. Een wit bruggetje met houten leuningen biedt een prachtig doorkijkje naar de molen. In de tuin hangen de takken van de pruimenbomen zwaar door onder het gewicht van bijna rijpe, donkerpaarse vruchten. Weer zo’n teken dat de herfst om de hoek ligt.

Feestje op je bord

Via routenummer 4 fiets ik over het Balijpad het gelijknamige gebied in: de Balij. Hier vind je de Blauwe Brug, wat mij betreft een van de mooiste fietsbruggen in de omgeving. De blauwe, asymmetrische tuien doen het landschap lijken op een modern schilderij. Veel sneller dan ik wil, bereik ik het einde van het Balijpad bij restaurant De Balije Tuin. Laatst kreeg ik de tip om hier de eggs benedict met briochebrood te proberen. Aangezien het lunchtijd is, schuif ik aan bij de grote tafel in de serre. Wat een feest op mijn bord! Het krokante briochebrood vormt een mooie tegenhanger voor het zachte, gepocheerde ei met opgeklopte hollandaisesaus. De romige avocado maakt het helemaal af. Zoek je een goed restaurant? Bij De Balije Tuin zit je altijd goed.

Buiten is de wind inmiddels aangewakkerd tot windkracht vier en moet ik het laatste stuk er recht tegenin trappen. Maar dat mag de pret niet drukken. Met frisse wangen van de buitenlucht arriveer ik weer bij het beginpunt. Het was een prachtige route!

 

Tips en bereikbaarheid:
  • De route begint met routenummer 3, parkeren kan op Parking P7 bij de Bieslandse Bovenmolen.
  • Routeomschrijving met nummers vind je op deze pagina.
  • Voor koffie, lunch of diner kan je terecht bij De Balije Tuin, Café Du Midi en theetuin De Hichte.

 

Tekst & fotografie Prisca Visser